SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ / SİYASET BİLİMİ VE ULUSLARARASI İLİŞKİLER / SBU7113 - TÜRKİYEDE PARTİLER VE SEÇİMLER

DERSİN HAFTALIK İÇERİĞİ

Hafta 
Konular 
Öğrenme Kaynakları 
1Giriş: Oy, seçmen, temsil, vekalet, siyasi parti, ve seçim kavramlarıRehfeld, A. (2009). Representation rethought: on trustees, delegates, and gyroscopes in the study of political representation and democracy. The American Political Science Review, 103(2), 214-230 Manza, J. (2012). Elections. E. Amenta, K. Nash ve A. Scott (Ed.), The Wiley-Blackwell companion to political sociology içinde (s.168-179). Oxford: Wiley-Blackwell. Courtney, J. C. (2004). Elections. Vancouver: UBC Press. Fairlie, J. A. (1940). The nature of political representation, I. The American Political Science Review, 34(2), 236-248.
2Teorik çerçeve I: Oy verme modelleri ve seçmen davranışıMiller, W. L. (1992). Political participation and voting behaviour. M. Hawkesworth ve M. Kogan (ed.). Encyclopedia of government and politics içinde (428-442). Londra: Routledge. Antunes, R. (2010). Theoretical models of voting behaviour. Comunicao ciencas empresariais. 145-170.
3Teorik çerçeve II: Seçim sistemleriGallagher, M. ve Mitchell, P. (2005). Introduction to electoral systems. M. Gallagher ve P. Mitchell (Ed.), The politics of electoral systems içinde (s.3-23). Oxford: Oxford University Press. Colomer, J. M. (2007). On the origins of electoral systems and political parties: the role of elections in multi-member districts. Electoral Studies, 26, 262-273. Norris, P. (1997). Choosing electoral systems: proportional, majoritarian and mixed systems. International Political Science Review, 18(3), 297-312.
4Teorik çerçeve III: Parti tipolojileriDuverger, M. (1974). Siyasi partiler (E. Özbudun, Çev.). Ankara: Bilgi Yayınevi. Gunther, R. ve Diamond, L. (2001). Types and functions of parties. L. Diamond ve R. Gunther (Ed.), Political parties and democracy içinde (s.3-39). Baltimore: The Johns Hopkins University Press.
5Teorik çerçeve IV: Parti sistemleriBlondel, J. (1968). Party systems and patterns of government in Western democracies. Canadian Journal of Political Science, 1(2), 180-203. DOI: 10.1017/S0008423900036507. Sartori, G. (1976). Parties and party systems: a framework analysis. Cambridge: Cambridge University Press. Kirchheimer, O. (1966). The transformation of the Western European party systems. J. LaPalombara ve M. Wiener (Ed.), Political parties and political development içinde (s.177-200). Princeton: Princeton University Press. Siaroff, A. (2000) Comparative European Party Systems. An Analysis of Parliamentary Elections since 1945. New York: Sage.
6Türkiye’nin partileri ve seçimleri I: I. ve II. Meşrutiyet dönemi (1876-1920)Tarık Zafer Tunaya, Türkiye’de Siyasal Partiler: İkinci Meşrutiyet Dönemi (İstanbul: İletişim Yayınları, 2011) Servet Armağan, “Memleketimizde İlk Parlamento Seçimleri”, Armağan: Kanun-u Esasî’nin 100. Yılı, hzl. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (Ankara: Sevinç Matbaası, 1978 Tarık Zafer Tunaya, “İkinci Meşrutiyet’in Siyasal Hayatımızdaki Yeri”, Kanun-u Esasînin 100. Yılı Sempozyumu: Türk Parlamentoculuğunun İlk Yüzyılı 1876-1976, hzl. Siyasi İlimler Türk Derneği (Ankara: Ajans-Türk Gazetecilik ve Matbaa Sanayii, 1976 Tunaya, Tarık Zafer. Türkiye’de Siyasal Partiler: İttihat ve Terakki, Bir Çağın, Bir Kuşağın, Bir Partinin Tarihi. Cilt III. 5. Basım. İstanbul: İletişim Yayınları, 2015.
7Türkiye’nin partileri ve seçimleri II: I. ve II. TBMM dönemi (1920-1927)Ahmet Demirel, İlk Meclis’in Vekilleri: Milli Mücadele Döneminde Seçimler (İstanbul: İletişim Yayınları, 2017) Ahmet Demirel, Tek Partinin Yükselişi (İstanbul: İletişim Yayınları, 2012. Tarık Zafer Tunaya, “Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükümetinin Kuruluşu ve Siyasi Karakteri”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt.23, Sayı.3-4, (1958) Erik Jan Zürcher, Terakkiperver Cumhuriyet Fırkası, Gül Çağalı Güven (çev.), İstanbul: Bağlam Yayınları,
8Türkiye’nin partileri ve seçimleri III: Tek partili dönemde seçimler (1927-1946)Mete Tunçay, T.C.’nde Tek-Parti Yönetimi’nin Kurulması (1923-1931) (İstanbul: Cem Yayınevi, 1989) Ahmet Demirel, Tek Partinin İktidarı: Türkiye’de Seçimler ve Siyaset (1923-1946), 3. Basım, İstanbul: İletişim Yayınları, 2018 Ali Fethi Okyar, Serbest Cumhuriyet Fırkası: Nasıl Doğdu, Nasıl Feshedildi?, İstanbul: Derin Tarih Kültür Yayınları, 2014.
9Türkiye’nin partileri ve seçimleri IV: Çok partili hayata dönüş (1946-1960)Karaömerlioğlu, M. Asım. “Turkey’s ‘Return’ to Multi-Party Politics: A Social Interpretation”. East European Quarterly. Vol.40, No.1, 2006, ss.89-107 Cem Eroğul, Demokrat Parti: Tarihi ve İdeolojisi, 2. Basım. İstanbul: Yordam Kitap, 2017 Varel, Anıl. “Ellili Yıllarda Muhalefet: Hükümete Yönelik Temel Eleştiriler ve DP Karşısında CHP’nin İdeolojik Konumlanışı”, Mete Kaan Kaynar (hzl.). Türkiye’nin 1950’li Yılları içinde. 2. Basım. İstanbul: İletişim Yayınları, 2020, ss.203-234
10Türkiye’nin partileri ve seçimleri V: Kitle partilerinin doğuşu (1960-1980)Anıl Varel, “Altmışlı Yıllar Türkiye’sinde Sınıf ve Siyaset: Meşruiyet Savaşımı, Siyasal Yükselişi ve İç Bölünmeleriyle TİP”, Mete Kaan Kaynar (hzl.), Türkiye’nin 1960’lı Yılları içinde (397-433), 2. Basım, İstanbul: İletişim Yayınları, 2021, Deniz Cenk Demir, “Altmışlı Yıllarda Merkez Sağ: Demirkırat’tan Adalet Partisi’ne Merkez Sağın Sancılı Serüveni”, Mete Kaan Kaynar (hzl.), Türkiye’nin 1960’lı Yılları içinde (483-517), 2. Basım, İstanbul: İletişim Yayınları, 2021 Abdullah Aydoğan ve Jonathan B. Slapin, “Left-Right Reversed: Parties and Ideology in Modern Turkey”, Party Politics, Vol.21, No.4, (2015) Rafet Uçkan, “Altmışlı Yıllarda Cumhuriyet Halk Partisi ve Ortanın Solu”, Mete Kaan Kaynar (hzl.), Türkiye’nin 1960’lı Yılları içinde (453-472), 2. Basım, İstanbul: İletişim Yayınları, 2021 Yunus Emre, “The Role of Academics in Turkey’s Politics: The Mülkiye Junta and the Transformation of the Republican People’s Party”, Southeast European and Black Sea Studies, Vol.14, No.1, (2014) İpek Gencel Sezgin, “How Islamist Parties Emerge: The Case of National Order Party”, Elise Massicard ve Nicole F. Watts (Ed.), Negotiating Political Power in Turkey: Breaking up the Party içinde (77-98), Abingdon: Routledge, 2013
11Türkiye’nin partileri ve seçimleri VI: Parti sisteminde kutuplaşma (1980-2002)Hakan Mehmet Kiriş, “Parti Sisteminde Kutuplaşma ve Türk Parti Sistemi Örneği”, Amme İdaresi Dergisi 44/4 (Aralık 2011), 33-67 Özbudun, Ergun. Contemporary Turkish Politics: Challenges to Democratic Consolidation. Londra: Lynne Rienner Publishers, 2000. Turan, İlter. “Changing Horses in Midstream: Party Changers in the Turkish National Assembly”. Legislative Studies Quarterly. Vol.10, No.1, Şubat 1985, ss.21-34 Turan, İlter. “Volatility in Politics, Stability in Parliament: An Impossible Dream? The Turkish Grand National Assembly during the Last Two Decades”. The Journal of Legislative Studies. Vol.9, No.2, 2003, ss.151-176.
12Türkiye’nin partileri ve seçimleri VII: İki partili sistemden aşırı çok partili sisteme gidiş (2002-2026)Pelin Ayan Musil, “Emergence of a Dominant Party System After Multipartyism: Theoretical Implications from the Case of the AKP in Turkey”, South European Society and Politics, Vol.20, No.1, (2015) Musil, Pelin Ayan. “Authoritarian Party Structures in Turkey: A Comparison of the Republican People’s Party and the Justice and Development Party”. Turkish Studies. Vol.11, No.2, 2010, ss.197-215 Esen, Berk. “Competitive Authoritarianism in Turkey under the AKP Rule”. The Routledge Handbook on Contemporary Turkey. ed. Joost Jongerden. 153-163. Abingdon: Routledge, 2021
13Eleştirel analiz I: Türkiye’de seçim sistemleriCop, Burak. “Extreme Instability in Electoral System Changes: The Turkish Case”. Turkish Studies. Vol.12, No.1, 2011, ss.5-13. Kalaycıoğlu, Ersin. “Elections and Party Preferences in Turkey: Changes and Continuities in the 1990s”. Comparative Political Studies. Vol.27, No.3, 1994, ss.402-424 Kalaycıoğlu, Ersin. “Türkiye’de Politik Rejimin Evrimi ve Yasama Sistemi”, Ersin Kalaycıoğlu ve Ali Yaşar Sarıbay (Ed.). Türk Siyasal Hayatı: Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme içinde. 5. Basım. Bursa: Sentez Yayıncılık, 2014, ss.369-387.
14Eleştirel analiz II: Türkiye’de parti tipolojileri ve sistemleriPelin Ayan Musil, Authoritarian Party Structures and Democratic Political Setting in Turkey, Hampshire: Palgrave MacMillan, 2011 Sabri Sayarı, “The Changing Party System”, Sabri Sayarı ve Yılmaz Esmer (Ed.), Politics, Parties, and Elections in Turkey içinde (9-32), Londra: Lynne Rienner Publishers, 2002 Ergun Özbudun, “The Turkish Party System: Institutionalization, Polarization, and Fragmentation”, Middle Eastern Studies, Vol.17, No.2, (1981) Demirkol, Özhan. “Party Splits in Turkish Party System”. Turkish Studies. Vol.16, No.1, 2015, ss.97-114.